Ακολουθεί ένα άρθρο του 2008 που ρίχνει φως στην ποιότητα της συζήτησης για τα πυρηνικά όπλα, η οποία ανακύπτει στο πλαίσιο της διπλωματίας του Τραμπ έναντι του Ιράν. Η παραπληροφόρηση σχετικά με την «πυρηνική αποτροπή» έχει καταστεί κεντρικό θέμα της σημερινής «ευρωπαϊκής» προπαγάνδας, με έντονο στοιχείο άγνοιας όχι μόνο στο λαϊκό επίπεδο, αλλά και μεταξύ των «επαγγελματιών» πολιτικών που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ UNDERDOGS Wayne Hall Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2008 στην αγγλόφωνη γερμανική εφημερίδα «The German Times», ο Christopher Bertram, πρώην επικεφαλής του Γερμανικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων και Ασφάλειας, ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να προχωρήσουν μονομερώς σε πυρηνικό αφοπλισμό χωρίς να υπονομεύσουν σοβαρά τη δική τους ασφάλεια. «Ωστόσο», ρώτησε στη συνέχεια, «δεν θα επιδιώξουν και άλλοι την απόκτηση της βόμβας ακριβώς για να προστατευθούν από την αμερικανική υπεροχή; Και θα είναι διατεθειμένες άραγε οι άλλες πυρηνικές δυνάμεις, που έχουν επενδύσει τόσο πολύ για να αποκτήσουν αυτό το καθεστώς, να το χάσουν ξανά;» Πρόκειται εδώ για μια αληθοφανή μετάψυχροπολεμική δικαιολογία για τα πυρηνικά όπλα: πυρηνικά όπλα για τους αδύναμους. Είναι μια δυσάρεστη υπενθύμιση του τι έχει χαθεί με την εξαφάνιση από τη σκηνή των κρατικά χρηματοδοτούμενων μαζικών ειρηνικών κινημάτων της … Continue reading
Category Archives: Ελληνικά
Η εκλογική ήττα του Βίκτορ Όρμπαν και η απερίγραπτη συμπεριφορά του Τραμπ οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πολιτική αξία των λαϊκιστών της δεξιάς είναι περιορισμένη και ότι απαιτείται μια καλύτερη θεωρητική βάση για το «Κίνημα της Ελευθερίας». Η Ελλάδα έχει πειραματιστεί με ένα κοινοβουλευτικό σύστημα δυο σωμάτων αλλά επέλεξε τελικά να υιοθετήσει ένα μονοκαμεραλικό σύστημα. Οι απαιτήσεις της καθολικής ψηφοφορίας μπορούν να ικανοποιηθούν αν μόνο μία από δύο κοινοβουλευτικές αίθουσες βασίζεται στην καθολική ψηφοφορία αλλά, προκειμένου να γίνει αυτό, προφανώς χρειάζεται κοινοβούλιο τουλάχιστον δύο σωμάτων. Υπάρχουν πολλά μειονεκτήματα στην καθολική ψηφοφορία. Ιστορικά, δεν έχει εφαρμοστεί παντού στο κοινοβουλευτισμό. Η εμπειρία κατά τη διάρκεια της «πανδημίας» του COVID οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο περισσότερος κόσμος επιθυμεί να ακολουθεί τις επιταγές εκείνων που αντιλαμβάνεται ως εξουσία και, σε πολλές περιπτώσεις, επίσης να στοχεύουν τους συμπολίτες τους που θεωρούνται (από την «εξουσία») ότι αψηφούν την εξουσία. Δεν θα έπρεπε να είναι ταμπού το να το δεχτούμε αυτό ως κάτι το φυσιολογικό και δεδομένο. Το ζητούμενο είναι να βρεθούν τρόποι να ελαχιστοποιήσουμε τις αρνητικές του συνέπειές. Θα βοηθούσε άραγε στην επίτευξη ενός τέτοιου στόχου η παροχή μιας εναλλακτικής λύσης απέναντι στις εκλογές που βασίζονται στην καθολική ψηφοφορία; Η κλήρωση (η επιλογή πολιτικών μέσω κλήρωσης) κατείχε … Continue reading
Αν, όπως φαίνεται, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών λαμβάνει εντολές από το Ισραήλ, αυτόκαθιστά το Ισραήλ τη σημερινή υπεριμπεριαλιστική δύναμη, κάτι που είναι παράξενο, καθώς τοΙσραήλ, προφανώς, μόνο του, μεταξύ των διαδοχικών ηγεμονικών δυνάμεων της ιστορίας, στερείταιιδεολογικής δικαιολογίας που πλησιάζει (έστω) την ελάχιστη πειστικότητα για εξωτερική, και όχι μόνοεσωτερική, κατανάλωση. Το να είσαι ο εκλεκτός λαός του Θεού μπορεί σίγουρα να είναι κολακευτικόκαι αξιέπαινο για όσους είναι ικανοί να βάλουν τον εαυτό τους σε αυτή την κατηγορία. Αλλά για τουπόλοιπο κόσμο; Επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι μια τέτοια δύναμη μπορεί να βασίζεται μόνο στονεκβιασμό για να διατηρήσει τη θέση της; Η πρώτη από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις που επιδίωξε την ηγεμονία στον Νέο Κόσμο ήταν η Πορτογαλία, της οποίας η υπεροχή αμφισβητήθηκε γρήγορα, με τη βοήθεια των Ολλανδών, από την Ισπανία. Ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα, που παρουσιάζεται από τον Robin Blackburn στο βιβλίο του «The Making of New World Slavery» (σ. 9) «Η θεωρία της αυτοκρατορίας που διατύπωσαν οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί και οι Άγγλοι επικαλείτο τα θεόσταλτα δικαιώματα, αλλά με ενδιαφέρουσες διαφορές στην έμφαση. ΟιΠορτογάλοι (1) τόνιζαν τα δικαιώματά τους ως «ανακαλύπτες», όχι τόσο της γης όσο των θαλάσσιωνδιαδρομών μεταξύ της Ευρώπης και των νεοανακαλυφθέντων ακτών. Οι Πορτογάλοι … Continue reading
Η πλημμύρα μεταναστών από παντού που εισρέει επί του παρόντος στην Αυστραλία, σε μια αδιαμφισβήτητη προσπάθεια να αλλάξει ο δημογραφικός χαρακτήρας του πληθυσμού, φαίνεται να προορίζεται να μετατρέψει την Αυστραλία σε μια κακή (ακόμη χειρότερη) αντιγραφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιος δεν έχει δει τη φωτογραφία (μια φωτογραφία;) των πλήθων στο Μελβούρνη έξω από το σταθμό Flinders Street, όπου δεν υπάρχει σχεδόν κανένα «λευκό» πρόσωπο. Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την επιτυχία του Ισραήλ να καθιερώσει τα εβραϊκά ως γλώσσα του κράτους, σε έντονη αντίθεση με την αποτυχία της Ιρλανδίας να καθιερώσει την ιρλανδική γλώσσα ως lingua franca της χώρας. Η προσπάθεια να μετατραπεί η Ουκρανία σε «το νέο μεγαλύτερο Ισραήλ» έχει προφανώς αποτύχει. Ίσως είναι καιρός να πάρουμε μερικές ιδέες από έναν από τους επιτυχημένους τομείς της αποικιοποίησης της Παλαιστίνης: την ισραηλινή γλωσσική πολιτική. Τα εβραϊκά έχουν εισαχθεί με επιτυχία ως η κύρια γλώσσα του ισραηλινού κράτους, αντικαθιστώντας τα Yiddish και αντικαθιστώντας ή τουλάχιστον επισκιάζοντας τις εθνικές γλώσσες των πολλών χωρών από τις οποίες έχουν έρθει εβραίοι μετανάστες στο Ισραήλ. Στην Αυστραλία, η «πολιτική της λευκής Αυστραλίας», που επιβίωσε μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα, έχει αντικατασταθεί σε επίσημο επίπεδο από μια σχεδόν θρησκευτική εξιδανίκευση των «πρώτων λαών» της … Continue reading
6 Φεβρουαρίου 2026 W.H. Μόλις έλαβα το βιβλίο σας «Son of Hydra» από τον φίλο μου, τον αντιναύαρχο Ηρακλή Καλογεράκη. Shelley Dark: Τι ωραία – παρακαλώ ευχαρίστησε τον αντιναύαρχο Καλογεράκη εκ μέρους μου. Ελπίζω να σου αρέσει. W.H. Αρχίζω να το διαβάζω τώρα. Βρισκόμαστε ακριβώς απέναντι από το κτήμα Βουλγάρη. S.D. Wayne, ξέρεις τίποτα για την ιστορία του κτήματος Βουλγάρη; Ή μήπως υπάρχει κάποια αναφορά στο διαδίκτυο; Θα ήθελα πολύ να μάθω περισσότερα. H Iστορια της Οίκίας https://www.karapanou.com/el/oi-istories/#i-istoria-tis-oikias Γεώργιος Βούλγαρης (1769-1812) ήταν ο πρώτος πρόγονος της Χριστίνας που φύτεψε ρίζα στην Αίγινα. Ο Γ.Β. στρατολογήθηκε το 1785 στον τουρκικό στρατό σε ηλικία 16 ετών. Σε κάποια εκστρατεία, έσωσε με κίνδυνο της ζωής του τον αρχινάυαρχο του στόλου (Καπετάν-πασά) από δολοφωνική απόπειρα. Για να τον ανταμείψει τον έκανε “μπας-ρεΐζη”, δηλαδή δοιηκητή όλων των χριστιανικών πληρωμάτων του τουρκικού στόλου. Η επιτυχία του σε εκστρατεία εναντίον Μαλτέζων πειρατών, με κορβέττα και πλήρωμα Υδραίους, του χάρισε μεγάλη φήμη και οι Υδραίοι ναυτικοί και η μικρή πατρίδα του απολάμβαναν ιδιαίτερη προστασία. Αργότερα του χορηγήθηκε ο τίτλος του Bey, πράγμα σπανιότατο για χριστιανό. Σε κάποιο ταξίδι του από την Ύδρα στον Πειραιά, τον ανάγκασε η κακοκαιρία να πλευρήσει στην Αίγινα στον κόλπο της Περιβόλας. Του άρεσε η περιοχή και αγόρασε μεγάλη έκταση (μέσα στην οποία … Continue reading