Αν, όπως φαίνεται, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών λαμβάνει εντολές από το Ισραήλ, αυτόκαθιστά το Ισραήλ τη σημερινή υπεριμπεριαλιστική δύναμη, κάτι που είναι παράξενο, καθώς τοΙσραήλ, προφανώς, μόνο του, μεταξύ των διαδοχικών ηγεμονικών δυνάμεων της ιστορίας, στερείταιιδεολογικής δικαιολογίας που πλησιάζει (έστω) την ελάχιστη πειστικότητα για εξωτερική, και όχι μόνοεσωτερική, κατανάλωση. Το να είσαι ο εκλεκτός λαός του Θεού μπορεί σίγουρα να είναι κολακευτικόκαι αξιέπαινο για όσους είναι ικανοί να βάλουν τον εαυτό τους σε αυτή την κατηγορία. Αλλά για τουπόλοιπο κόσμο; Επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι μια τέτοια δύναμη μπορεί να βασίζεται μόνο στονεκβιασμό για να διατηρήσει τη θέση της; Η πρώτη από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις που επιδίωξε την ηγεμονία στον Νέο Κόσμο ήταν η Πορτογαλία, της οποίας η υπεροχή αμφισβητήθηκε γρήγορα, με τη βοήθεια των Ολλανδών, από την Ισπανία. Ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα, που παρουσιάζεται από τον Robin Blackburn στο βιβλίο του «The Making of New World Slavery» (σ. 9) «Η θεωρία της αυτοκρατορίας που διατύπωσαν οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί και οι Άγγλοι επικαλείτο τα θεόσταλτα δικαιώματα, αλλά με ενδιαφέρουσες διαφορές στην έμφαση. ΟιΠορτογάλοι (1) τόνιζαν τα δικαιώματά τους ως «ανακαλύπτες», όχι τόσο της γης όσο των θαλάσσιωνδιαδρομών μεταξύ της Ευρώπης και των νεοανακαλυφθέντων ακτών. Οι Πορτογάλοι … Continue reading
Category Archives: Ελληνικά
Η πλημμύρα μεταναστών από παντού που εισρέει επί του παρόντος στην Αυστραλία, σε μια αδιαμφισβήτητη προσπάθεια να αλλάξει ο δημογραφικός χαρακτήρας του πληθυσμού, φαίνεται να προορίζεται να μετατρέψει την Αυστραλία σε μια κακή (ακόμη χειρότερη) αντιγραφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιος δεν έχει δει τη φωτογραφία (μια φωτογραφία;) των πλήθων στο Μελβούρνη έξω από το σταθμό Flinders Street, όπου δεν υπάρχει σχεδόν κανένα «λευκό» πρόσωπο. Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την επιτυχία του Ισραήλ να καθιερώσει τα εβραϊκά ως γλώσσα του κράτους, σε έντονη αντίθεση με την αποτυχία της Ιρλανδίας να καθιερώσει την ιρλανδική γλώσσα ως lingua franca της χώρας. Η προσπάθεια να μετατραπεί η Ουκρανία σε «το νέο μεγαλύτερο Ισραήλ» έχει προφανώς αποτύχει. Ίσως είναι καιρός να πάρουμε μερικές ιδέες από έναν από τους επιτυχημένους τομείς της αποικιοποίησης της Παλαιστίνης: την ισραηλινή γλωσσική πολιτική. Τα εβραϊκά έχουν εισαχθεί με επιτυχία ως η κύρια γλώσσα του ισραηλινού κράτους, αντικαθιστώντας τα Yiddish και αντικαθιστώντας ή τουλάχιστον επισκιάζοντας τις εθνικές γλώσσες των πολλών χωρών από τις οποίες έχουν έρθει εβραίοι μετανάστες στο Ισραήλ. Στην Αυστραλία, η «πολιτική της λευκής Αυστραλίας», που επιβίωσε μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα, έχει αντικατασταθεί σε επίσημο επίπεδο από μια σχεδόν θρησκευτική εξιδανίκευση των «πρώτων λαών» της … Continue reading
6 Φεβρουαρίου 2026 W.H. Μόλις έλαβα το βιβλίο σας «Son of Hydra» από τον φίλο μου, τον αντιναύαρχο Ηρακλή Καλογεράκη. Shelley Dark: Τι ωραία – παρακαλώ ευχαρίστησε τον αντιναύαρχο Καλογεράκη εκ μέρους μου. Ελπίζω να σου αρέσει. W.H. Αρχίζω να το διαβάζω τώρα. Βρισκόμαστε ακριβώς απέναντι από το κτήμα Βουλγάρη. S.D. Wayne, ξέρεις τίποτα για την ιστορία του κτήματος Βουλγάρη; Ή μήπως υπάρχει κάποια αναφορά στο διαδίκτυο; Θα ήθελα πολύ να μάθω περισσότερα. H Iστορια της Οίκίας https://www.karapanou.com/el/oi-istories/#i-istoria-tis-oikias Γεώργιος Βούλγαρης (1769-1812) ήταν ο πρώτος πρόγονος της Χριστίνας που φύτεψε ρίζα στην Αίγινα. Ο Γ.Β. στρατολογήθηκε το 1785 στον τουρκικό στρατό σε ηλικία 16 ετών. Σε κάποια εκστρατεία, έσωσε με κίνδυνο της ζωής του τον αρχινάυαρχο του στόλου (Καπετάν-πασά) από δολοφωνική απόπειρα. Για να τον ανταμείψει τον έκανε “μπας-ρεΐζη”, δηλαδή δοιηκητή όλων των χριστιανικών πληρωμάτων του τουρκικού στόλου. Η επιτυχία του σε εκστρατεία εναντίον Μαλτέζων πειρατών, με κορβέττα και πλήρωμα Υδραίους, του χάρισε μεγάλη φήμη και οι Υδραίοι ναυτικοί και η μικρή πατρίδα του απολάμβαναν ιδιαίτερη προστασία. Αργότερα του χορηγήθηκε ο τίτλος του Bey, πράγμα σπανιότατο για χριστιανό. Σε κάποιο ταξίδι του από την Ύδρα στον Πειραιά, τον ανάγκασε η κακοκαιρία να πλευρήσει στην Αίγινα στον κόλπο της Περιβόλας. Του άρεσε η περιοχή και αγόρασε μεγάλη έκταση (μέσα στην οποία … Continue reading
Γεια σου Κανέλλε, γεια σας συνάδελφοι, Σ’ ευχαριστούμε, Κανέλλε, για αυτή την ανάρτηση: https://main.cse-initiative.eu/?p=1313 Σου γράφω (και) στα αγγλικά, Κανέλλε, ώστε ο Phillip Adams – και όχι μόνο αυτός αλλά και άλλοι – να μπορούν να συμμετάσχουν στη συζήτηση. Ο Phillip δεν είναι ο σχετικά γνωστός συνώνυμος Αυστραλός δημοσιογράφος. Είναι Έλληναυστραλός που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση του Julian Assange. Συμμετείχε διαδικτυακά σε ένα αφιέρωμα στον Julian που πραγματοποιήθηκε την Ημέρα της Αυστραλίας στην Αθήνα το 2019. Μπορώ να το αναρτήσω αν θέλεις, αλλά προς το παρόν θα δημοσιεύσω μόνο το ακόλουθο απόσπασμα που μιλάει ο Phillip: https://www.youtube.com/watch?v=1vtxjw675yc Ο Phillip Adams είναι καλύτερα ενημερωμένος από μένα για την κατάσταση του Assange μετά τη αποφυλάκισή του. Ο Julian όμως κινδυνεύει να ξεχαστεί, μαζί με τον Reiner Fuellmich και αρκετά άλλα άτομα που είχαν αναλάβει μεγάλους κινδύνους. Σήμερα ο Phillip αγωνίζεται κατά των φρικαλεοτήτων που διαπράττονται στην Παλαιστίνη. Τις παρομοιάζει με την ιστορική εμπειρία των Ιθαγενών της Αυστραλίας (η οποία, σύμφωνα με την ανάλυσή του, συνεχίζεται και μέχρι σήμερα). Στο πλαίσιο των ιστορικών στοιχείων, στις 1 Φεβρουαρίου 2026 δημοσίευσε: https://www.facebook.com/YugambehNation/posts/pfbid0ivBYmJUNoPTAkFhYDXvTqd1XP4RtjkRfsdRgaPLNpRejH1LGQ6P71Eg271mkBd36l Προκλήθηκαν πολλές αντιδράσεις. Αναφέρω μόνο εκείνες στις οποίες θέλω να επιστήσω την προσοχή. Tim Robinson: Δεν αρνούμαστε το παρελθόν ή τις βαθιές ιστορίες των αυτοχθόνων που χρονολογούνται πολύ πριν από το 1788. Αυτές οι ιστορίες … Continue reading
Γ. Χωλ O Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος, ο οποίος μεγάλωσε ως υπήκοος της Περσικής Αυτοκρατορίας, αποδίδει τα ακόλουθα στον νεαρό Δαρείο, καθώς ο τελευταίος συμμετείχε σε μια φιλική συζήτηση με τους συνωμότες συντρόφους του: «Σε μια δημοκρατία είναι αναπόφευκτο να συμβαίνουν παρατυπίες. Ωστόσο, οι διεφθαρμένες πρακτικές στις κυβερνητικές υπηρεσίες δεν οδηγούν σε ιδιωτικές διαμάχες, όπως στις ολιγαρχίες, αλλά σε στενές προσωπικές σχέσεις (σε συμπαιγνία), με τους ανθρώπους να συνεργάζονται και να υποστηρίζονται μεταξύ τους. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να εμφανιστεί ένας υπερασπιστής του λαού ο οποίος είναι πρόθυμος να διαλύσει τις κλίκες που ασχολούνται μόνο με τα δικά τους συμφέροντα. Έτσι κερδίζει τον θαυμασμό του πλήθους και ως συνέπεια θα αναλάβει την εξουσία». Τότε ο κύκλος ξεκινά πάλι από την αρχή. Ο Δαρείος, όταν έγινε αυτοκράτορας της Περσίας, έλυσε με εκτελέσεις – ας ελπίζουμε κυρίως εκτελέσεις των διεφθαρμένων – το πρόβλημα της διαφθοράς. Σε πιο πρόσφατους χρόνους, π.χ. μετά την αποτυχημένη αγγλική επανάσταση του Όλιβερ Κρόμγουελ, πραγματοποιήθηκαν μεταρρυθμίσεις στη Βρετανία και τις Ηνωμένες με αποτέλεσμα η διαφθορά να αντιμετωπίζεται με «διαχωρισμό των εξουσιών», συμπεριλαμβανομένων των διμερών κοινοβουλίων, με τα δημοκρατικά νομοθετικά σώματα να παρακολουθούνται και να εποπτεύονται από «τους ανώτερους τους». Υποτίθεται ότι τα διμερή κοινοβούλια δίνουν τη δυνατότητα για κάποια μορφή ελέγχου ή … Continue reading