Wayne Hall Die Fusion kleiner systemkritischer Parteien bietet meiner Ansicht nach kein Potenzial, die Marginalisierung der für Wahrheit und Freiheit eintretenden politischen Gruppierungen umzukehren. Seit den Lockdowns argumentiere ich, dass es einen anderen Weg gibt, mit der politischen Fragmentierung umzugehen: nicht durch die Fortführung der Parteienlogik, sondern durch eine Reform der (oder „einer“) zweiten Parlamentskammer, die das allgemeine Wahlrecht (anstelle dessen) aufgibt und sie in eine „Unabhängige Bürgerversammlung“ umwandelt. Selbstverständlich müsste ein Gericht eingerichtet werden, das die Befugnis hat zu entscheiden, wer das Recht hat – oder besser gesagt, wer nicht –, als „unabhängiger Bürger“ zu gelten. Die Folge wäre, dass nicht-unabhängige Bürger auf die Rechte beschränkt würden, die Bürger heute genießen, also das Wahlrecht und das Recht, bei allgemeinen Wahlen zu kandidieren. „Beschränkt“ ist also nicht der richtige Ausdruck. Eine solche Reform würde der Bevölkerung insgesamt MEHR, nicht weniger Rechte einräumen als derzeit. Und zum ersten Mal scheint es möglich, das heutige Monopol der Parteipolitik und der diktatorischen Massenmedien zu brechen. Verfechter der direkten Demokratie könnten sich dann darauf konzentrieren, Anwälte und eine neue Generation von Beamten bei der Arbeit der Gerichte zu unterstützen. Wie bereits angedeutet, unternahmen Mitglieder der World Freedom Alliance während des COVID-Lockdowns einen Versuch, darüber nachzudenken, wie dies gelingen könnte (ab Minute 41:50; der Ton ist auf Englisch). (Das Video wurde inzwischen … Continue reading
admin
The Greek historian Herodotus, who grew up a subject of the Persian Empire, attributes the following to the young Darius as the latter engaged in comradely debate with fellow-conspirators: “In a democracy malpractices are bound to occur. Corrupt dealings in government services lead not to private feuds, however, as in oligarchies, but to close personal associations,(to collusion), with people putting their heads together and mutually supporting one another. This continues until somebody comes forward as the people’s champion and breaks up the cliques which are out for their own interests. This wins him (her?) the admiration of the mob and this person finds himself (herself?) entrusted with absolute power.” The implication is that the cycle will then start again from the beginning. When Darius became emperor of Persia, his remedy for corruption was execution of those deemed to be corrupt. In more recent times such as following the failed English revolution of the 17th century, reforms were carried out in Britain and the United States to counter corruption through “separation of powers”, including bicameral legislatures, with elected parliaments monitored and supervised by “their betters”. . Bicameral parliaments are supposed to make possible some kind of check or limitation on corruption. … Continue reading
Γ. Χωλ O Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος, ο οποίος μεγάλωσε ως υπήκοος της Περσικής Αυτοκρατορίας, αποδίδει τα ακόλουθα στον νεαρό Δαρείο, καθώς ο τελευταίος συμμετείχε σε μια φιλική συζήτηση με τους συνωμότες συντρόφους του: «Σε μια δημοκρατία είναι αναπόφευκτο να συμβαίνουν παρατυπίες. Ωστόσο, οι διεφθαρμένες πρακτικές στις κυβερνητικές υπηρεσίες δεν οδηγούν σε ιδιωτικές διαμάχες, όπως στις ολιγαρχίες, αλλά σε στενές προσωπικές σχέσεις (σε συμπαιγνία), με τους ανθρώπους να συνεργάζονται και να υποστηρίζονται μεταξύ τους. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να εμφανιστεί ένας υπερασπιστής του λαού ο οποίος είναι πρόθυμος να διαλύσει τις κλίκες που ασχολούνται μόνο με τα δικά τους συμφέροντα. Έτσι κερδίζει τον θαυμασμό του πλήθους και ως συνέπεια θα αναλάβει την εξουσία». Τότε ο κύκλος ξεκινά πάλι από την αρχή. Ο Δαρείος, όταν έγινε αυτοκράτορας της Περσίας, έλυσε με εκτελέσεις – ας ελπίζουμε κυρίως εκτελέσεις των διεφθαρμένων – το πρόβλημα της διαφθοράς. Σε πιο πρόσφατους χρόνους, π.χ. μετά την αποτυχημένη αγγλική επανάσταση του Όλιβερ Κρόμγουελ, πραγματοποιήθηκαν μεταρρυθμίσεις στη Βρετανία και τις Ηνωμένες με αποτέλεσμα η διαφθορά να αντιμετωπίζεται με «διαχωρισμό των εξουσιών», συμπεριλαμβανομένων των διμερών κοινοβουλίων, με τα δημοκρατικά νομοθετικά σώματα να παρακολουθούνται και να εποπτεύονται από «τους ανώτερους τους». Υποτίθεται ότι τα διμερή κοινοβούλια δίνουν τη δυνατότητα για κάποια μορφή ελέγχου ή … Continue reading
Ελλάδα-Αυστραλία – Καποδίστριας Ο Ιανουάριος είναι ο μήνας των εορτασμών στην Αίγινα προς τιμήν του Ιωάννη Καποδίστρια. Οι σύλλογοι της της Αίγινας από τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα έχουν ζητήσει μεγαλύτερη αναγνώριση του Καποδίστρια ως πρωτοπόρου της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το 2013 ο Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Αίγινας εξασφαλίσαν την υποστήριξη του πρώην Ιταλού ευρωβουλευτή Giulietto Chiesa στην προσπάθεια να αποκτήσει η Αίγινα ευρύτερη αναγνώριση για αυτή την ιστορική πραγματικότητα. Στις 26η Ιανουαρίου 2019, επέτειος της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους το 1828, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση πολύ κοντά στην ακρόπολη της Αθήνας προς τiμήν του τολμηρού και ταλαίπωρου Αυστραλού δημοσιογράφο Julian Assange, με την ευχή να μην τον περιμένει η μοίρα του Καποδίστρια. Αυτό έγινε παρ΄όλο που ο Καποδίστριας δεν είχε σχέση με την Αθήνα αλλά με την Αίγινα, ιστορικά αντίπαλο της Αθήνας, όπως και με την Κέρκυρα (που γεννήθηκε) και τον Ναύπλιο (που δολοφωνήθηκε). Ο Giulietto Chiesa είχε διωχθεί από το ΕυρωπαΪκό Κοινοβουλιο ως αντίδραση στην ταινία του με θέμα την καταστροφή των Δίδυμων Πύρων στη Νέα Υόρκη το 2001. Από την εποχή της επίσκεψης του Chiesa στην Αίγινα το 2013 και το θάνατό του το 2020, το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει μειωθεί σημαντικά. Μεταξύ άλλων, δεν ελήφθησαν υπόψη οι προειδοποιήσεις του Chiesa για τους κινδύνους της ευρωπαϊκης πολιτικής σε σχέση με το Ισραήλ, και … Continue reading
https://odysee.com/Kanellos-Patsios-in-Sydney:221bab94609cd6bd555c2873f1311157d699a850 … Continue reading