6 Φεβρουαρίου 2026
W.H. Μόλις έλαβα το βιβλίο σας «Son of Hydra» από τον φίλο μου, τον αντιναύαρχο Ηρακλή Καλογεράκη.
Shelley Dark: Τι ωραία – παρακαλώ ευχαρίστησε τον αντιναύαρχο Καλογεράκη εκ μέρους μου. Ελπίζω να σου αρέσει.
W.H. Αρχίζω να το διαβάζω τώρα. Βρισκόμαστε ακριβώς απέναντι από το κτήμα Βουλγάρη.
S.D. Wayne, ξέρεις τίποτα για την ιστορία του κτήματος Βουλγάρη; Ή μήπως υπάρχει κάποια αναφορά στο διαδίκτυο; Θα ήθελα πολύ να μάθω περισσότερα.
H Iστορια της Οίκίας
https://www.karapanou.com/el/oi-istories/#i-istoria-tis-oikias
Γεώργιος Βούλγαρης (1769-1812) ήταν ο πρώτος πρόγονος της Χριστίνας που φύτεψε ρίζα στην Αίγινα.
Ο Γ.Β. στρατολογήθηκε το 1785 στον τουρκικό στρατό σε ηλικία 16 ετών. Σε κάποια εκστρατεία, έσωσε με κίνδυνο της ζωής του τον αρχινάυαρχο του στόλου (Καπετάν-πασά) από δολοφωνική απόπειρα. Για να τον ανταμείψει τον έκανε “μπας-ρεΐζη”, δηλαδή δοιηκητή όλων των χριστιανικών πληρωμάτων του τουρκικού στόλου. Η επιτυχία του σε εκστρατεία εναντίον Μαλτέζων πειρατών, με κορβέττα και πλήρωμα Υδραίους, του χάρισε μεγάλη φήμη και οι Υδραίοι ναυτικοί και η μικρή πατρίδα του απολάμβαναν ιδιαίτερη προστασία. Αργότερα του χορηγήθηκε ο τίτλος του Bey, πράγμα σπανιότατο για χριστιανό.
Σε κάποιο ταξίδι του από την Ύδρα στον Πειραιά, τον ανάγκασε η κακοκαιρία να πλευρήσει στην Αίγινα στον κόλπο της Περιβόλας. Του άρεσε η περιοχή και αγόρασε μεγάλη έκταση (μέσα στην οποία και το σημερινό κτήμα της Οικίας). Έχτισε τον μύλο και ένα σπίτι (το γειτονικό της Οικίας) όπου φιλοξενήθηκε ο Καποδίστριας όταν ενέσκυψε επιδημία (πανούκλας; χολέρας;) στην Αίγινα, διότι ο αέρας της Περιβόλας εθεωρείτο πιο υγιεινός.
Ο γυιός του Γεώργιου, Δημήτριος Βούλγαρης (1801-1877) έγινε 17 ετών μέλος του Συμβουλίου των Υδραίων, μετά τον θάνατο του πατέρα του. Το 1822, σε ηλικια 21 ετών, πήγε στο Ναύπλιο σαν αρχηγός της αντιπροσωπίας της Ύδρας για τη πρώτη εθνοσυνέλευση. Πληρεξούσιος σε όλες τις εθνοσυνελεύσεις, ακολούθησε την πολιτική. Το 1832 μετά τον θάνατο του Καποδίστρια έγινε υπουργός των Ναυτικών, παραιτήθηκε όμως διαφωνόντας με τον Όθωνα. Ήλθε τότε στη Ύδρα και έμεινε για μια δωδεκαετία δήμαρχος. Το 1845 διορίστηκε γερουσιαστής, το 1847 Υπουργός Ναυτικών, το 1848 Υπουργός Οικονομικών, το 1855 του ανετέθει από τον Όθωνα η προθυπουργεία. Έγινε προθυπουργός πέντε φορές μέχρι το 1847. Παρ’όλο τον αυταρχισμό του και την έλλειψη ιδιαίτερης μόρφωσης, κατόρθωνε να επιβάλλεται. Κατά την πρωθυπουργεία του έγινε η ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα και υποστήριξε θερμά την Κρητική επανάσταση. Ήταν εφυής, σταθερός, αλλά εμπαθής, αγέρωχος και απρόσιτος. Ντυνόταν με ιδιότυπο τρόπο με ποδήρη χιτώνα και μανδύα με ειδικό κάλυμμα στο κεφάλι, εξού και το παρατσούκλι του: “Τζουμπές”. Έχτισε την Οικία γύρω στο 1850.
Μετά τον Δημήτριο, η Οικία πέρασε στον γυιό του Λάζαρο, και έπειτα στην κόρη του Λάζαρου Μαρία. Η Μαρία Βούλγαρη παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Καραπάνο, γυιό του αρχαιολόγου Κωνσταντίνο Καραπάνου (στον οποίον οφείλουμε την ανακάλυψη της Δωδώνης). Από τότε η Οικία Βούλγαρη αποκαλείται Οικία Καραπάνου. Η Μαρία Βούλγαρη-Καραπάνου απεβίωσε στην Οικία το 1967, και το σπίτι έμεινε άδειο μέχρι το 1990 όπου έφτασε η δισέγγονη της Χριστίνα Χωραφά.
Φωτογραφία (πάνω) του Άρη Παύλου
S.D. Ευχαριστώ πολύ. Αυτό είναι ενδιαφέρον. Wayne, ξέρεις πότε αποκτήθηκε; Δεν ανέφερα την Αίγινα στο «Son of Hydra» επειδή δεν ήμουν σίγουρος πότε αποκτήθηκε η γη – αν ο Σουλτάνος την παραχώρησε στον Γιώργο μαζί με τον τίτλο του Μπέη και κυβερνήτη της Ύδρας ή αν την αγόρασε πριν γίνει κυβερνήτης, κατά τη διάρκεια της θητείας του ή αργότερα, αφού έφυγε από την Ύδρα, υπό την πίεση του Συμβουλίου. Αλλά ο Γκίκας σίγουρα θα το ήξερε.
W.H. Δεν είμαι καλά ενημερωμένος για όλα αυτά. Μπορείς να κάνεις τις σχετικές ερωτήσεις στον Ηρακλή. Αλλά εδώ είναι κάτι που έστειλα στον Ηρακλή προχθές και του ανέφερα χθες το βράδυ όταν ήμασταν μαζί σε μια ταβέρνα.
https://main.cse-initiative.eu/?p=1349
Υπάρχουν πολλά περισσότερα που θα προκύψουν από αυτή την ευτυχή σύμπτωση.
Shelley, έχεις καμία σχέση με την Eleanor Dark;
Από το βιβλίο «Son of Hydra» της Shelley Dark, σελ. 382.
«Έχω νέα από την Ελλάδα», λέει ο Άντο. «Από τις εφημερίδες. Θέλεις να τα ακούσεις;»
«Ξέρεις ότι θέλω!» φωνάζω.
«Ξέρεις ότι ο νέος βασιλιάς της Ελλάδας είναι Βαυαρός, Ρωμαιοκαθολικός; Οι φόροι του είναι υψηλότεροι από του Σουλτάνου και τα εξωτερικά χρέη παραμένουν. Είναι καταστροφή – δεν υπάρχει σύνταγμα, δεν υπάρχει δημοκρατία. Καταδίκασαν σε θάνατο τους ήρωες του πολέμου μας από την Ύδρα και τους χάρισαν τη ζωή μόνο υπό πίεση».
Ο Δάμος λέει: «Δεν άκουσες ότι ο φίλος του Γκίκας, ο Σπυρίδων Τρικούπης, υποβάλλει αίτηση στον Άγγλο βασιλιά να χαρίσει τη ζωή σε όσους πολέμησαν στην επανάσταση;»
Η πικρία μου ανάβει το πρόσωπο. (σκέφτεται ο Γκίκας) «Είχε την ευκαιρία να κάνει κάτι όταν ήμασταν στη Μάλτα. Έχει ξεχάσει ότι υπάρχουμε».
Ο Άντο συνεχίζει. «Λοιπόν, μετέφεραν την κυβέρνηση στην Αθήνα, που είναι ακόμα σε ερείπια. Και μιλούν γαλλικά αντί για ελληνικά. Φορούν δυτικά ρούχα.
Δυσκολεύομαι να το φανταστώ.
«Η Ύδρα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι πριν τον πόλεμο».
Αφήνω την κούπα μου στο τραπέζι. «Λοιπόν, Άντο, είσαι ακόμα Έλληνας;»
«Ακόμα και αν μου δοθεί χάρη, Γκίκα, θα μείνω στη Νέα Νότια Ουαλία. Πούλησα την πρώτη μου σοδειά σιταριού φέτος. Μια μέρα θα αγοράσω τη δική μου γη».