Η πλημμύρα μεταναστών από παντού που εισρέει επί του παρόντος στην Αυστραλία, σε μια αδιαμφισβήτητη προσπάθεια να αλλάξει ο δημογραφικός χαρακτήρας του πληθυσμού, φαίνεται να προορίζεται να μετατρέψει την Αυστραλία σε μια κακή (ακόμη χειρότερη) αντιγραφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιος δεν έχει δει τη φωτογραφία (μια φωτογραφία;) των πλήθων στο Μελβούρνη έξω από το σταθμό Flinders Street, όπου δεν υπάρχει σχεδόν κανένα «λευκό» πρόσωπο. Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την επιτυχία του Ισραήλ να καθιερώσει τα εβραϊκά ως γλώσσα του κράτους, σε έντονη αντίθεση με την αποτυχία της Ιρλανδίας να καθιερώσει την ιρλανδική γλώσσα ως lingua franca της χώρας. Η προσπάθεια να μετατραπεί η Ουκρανία σε «το νέο μεγαλύτερο Ισραήλ» έχει προφανώς αποτύχει. Ίσως είναι καιρός να πάρουμε μερικές ιδέες από έναν από τους επιτυχημένους τομείς της αποικιοποίησης της Παλαιστίνης: την ισραηλινή γλωσσική πολιτική. Τα εβραϊκά έχουν εισαχθεί με επιτυχία ως η κύρια γλώσσα του ισραηλινού κράτους, αντικαθιστώντας τα Yiddish και αντικαθιστώντας ή τουλάχιστον επισκιάζοντας τις εθνικές γλώσσες των πολλών χωρών από τις οποίες έχουν έρθει εβραίοι μετανάστες στο Ισραήλ. Στην Αυστραλία, η «πολιτική της λευκής Αυστραλίας», που επιβίωσε μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα, έχει αντικατασταθεί σε επίσημο επίπεδο από μια σχεδόν θρησκευτική εξιδανίκευση των «πρώτων λαών» της … Continue reading
admin
Η πλημμύρα μεταναστών από παντού που εισρέει επί του παρόντος στην Αυστραλία, σε μια αδιαμφισβήτητη προσπάθεια να αλλάξει ο δημογραφικός χαρακτήρας του πληθυσμού, φαίνεται να προορίζεται να μετατρέψει την Αυστραλία σε μια κακή (ακόμη χειρότερη) αντιγραφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιος δεν έχει δει τη φωτογραφία (μια φωτογραφία;) των πλήθων στο Μελβούρνη έξω από το σταθμό Flinders Street, όπου δεν υπάρχει σχεδόν κανένα «λευκό» πρόσωπο. Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την επιτυχία του Ισραήλ να καθιερώσει τα εβραϊκά ως γλώσσα του κράτους, σε έντονη αντίθεση με την αποτυχία της Ιρλανδίας να καθιερώσει την ιρλανδική γλώσσα ως lingua franca της χώρας. Η προσπάθεια να μετατραπεί η Ουκρανία σε «το νέο μεγαλύτερο Ισραήλ» έχει προφανώς αποτύχει. Ίσως είναι καιρός να πάρουμε μερικές ιδέες από έναν από τους επιτυχημένους τομείς της αποικιοποίησης της Παλαιστίνης: την ισραηλινή γλωσσική πολιτική. Τα εβραϊκά έχουν εισαχθεί με επιτυχία ως η κύρια γλώσσα του ισραηλινού κράτους, αντικαθιστώντας τα Yiddish ς και αντικαθιστώντας ή τουλάχιστον επισκιάζοντας τις εθνικές γλώσσες των πολλών χωρών από τις οποίες έχουν έρθει εβραίοι μετανάστες στο Ισραήλ. Στην Αυστραλία, η «πολιτική της λευκής Αυστραλίας», που επιβίωσε μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα, έχει αντικατασταθεί σε επίσημο επίπεδο από μια σχεδόν θρησκευτική εξιδανίκευση των «πρώτων λαών» … Continue reading
The flood of migrants from everywhere that is currently coming into Australia in an unmistakeable attempt to change the demographic character of the population appears destined to make Australia like a bad (even worse) copy of the European Union. Who has not seen the photograph (a photograph?) of the crowds in Melbourne outside Flinders Street station, where there is hardly a “white” face to be seen. But this situation can be turned on its head, particularly when one bears in mind Israel’s success in instituting Hebrew as the language of their state, in glaring contrast to e.g. Ireland’s failure to implant the Irish language as the lingua franca of that country. The attempt to turn Ukraine into “the new bigger Israel” has apparently failed. Perhaps it is time to take some hints from one of the successful aspects of the colonization of Palestine: Israeli linguistic policy. Hebrew has been successfully introduced as the primary language of the Israeli state, displacing Yiddish, displacing or at least overshadowing, the national languages of the many countries from which Jewish immigrants have come to Israel. In Australia the “white Australia policy”, which survived into the mid twentieth century, has been replaced at the official … Continue reading
6 Φεβρουαρίου 2026 W.H. Μόλις έλαβα το βιβλίο σας «Son of Hydra» από τον φίλο μου, τον αντιναύαρχο Ηρακλή Καλογεράκη. Shelley Dark: Τι ωραία – παρακαλώ ευχαρίστησε τον αντιναύαρχο Καλογεράκη εκ μέρους μου. Ελπίζω να σου αρέσει. W.H. Αρχίζω να το διαβάζω τώρα. Βρισκόμαστε ακριβώς απέναντι από το κτήμα Βουλγάρη. S.D. Wayne, ξέρεις τίποτα για την ιστορία του κτήματος Βουλγάρη; Ή μήπως υπάρχει κάποια αναφορά στο διαδίκτυο; Θα ήθελα πολύ να μάθω περισσότερα. H Iστορια της Οίκίας https://www.karapanou.com/el/oi-istories/#i-istoria-tis-oikias Γεώργιος Βούλγαρης (1769-1812) ήταν ο πρώτος πρόγονος της Χριστίνας που φύτεψε ρίζα στην Αίγινα. Ο Γ.Β. στρατολογήθηκε το 1785 στον τουρκικό στρατό σε ηλικία 16 ετών. Σε κάποια εκστρατεία, έσωσε με κίνδυνο της ζωής του τον αρχινάυαρχο του στόλου (Καπετάν-πασά) από δολοφωνική απόπειρα. Για να τον ανταμείψει τον έκανε “μπας-ρεΐζη”, δηλαδή δοιηκητή όλων των χριστιανικών πληρωμάτων του τουρκικού στόλου. Η επιτυχία του σε εκστρατεία εναντίον Μαλτέζων πειρατών, με κορβέττα και πλήρωμα Υδραίους, του χάρισε μεγάλη φήμη και οι Υδραίοι ναυτικοί και η μικρή πατρίδα του απολάμβαναν ιδιαίτερη προστασία. Αργότερα του χορηγήθηκε ο τίτλος του Bey, πράγμα σπανιότατο για χριστιανό. Σε κάποιο ταξίδι του από την Ύδρα στον Πειραιά, τον ανάγκασε η κακοκαιρία να πλευρήσει στην Αίγινα στον κόλπο της Περιβόλας. Του άρεσε η περιοχή και αγόρασε μεγάλη έκταση (μέσα στην οποία … Continue reading
https://clubgrubbery.com.au/graham-and-john-speak-to-representatives-from-the-lighthouse-foundation/ … Continue reading