Category: Ελληνικά

https://enouranois.eu/?p=2295

Τι στο καλό ψεκάζουν https://www.youtube.com/watch?v=0imXUeHPPm4

English https://www.enouranois.eu/enouranois/english/ekdilosisenglish/indexenglishekdilosi1.htm

Ελληνικά https://www.enouranois.eu/enouranois/ekdilosis/indexaigin31.htm

Sophia Xenidis in Ghent (age 17, 2010) https://www.youtube.com/watch?v=ZPACF_ultmY&t=93s

The impact of this video was distressing and caused Sophia problems. She chose vehemently to dissociate herself from the after-effects and her mother has asked that she not be bothered, which is understandable, and to be respected.Ο αντίκτυπος αυτού του βίντεο ήταν οδυνηρός και προκάλεσε προβλήματα στη Σοφία. Αποφάσισε κατηγορηματικά να αποστασιοποιηθεί από τις συνέπειες και η μητέρα της ζήτησε να μην την ενοχλούν, κάτι που είναι κατανοητό και πρέπει να γίνει σεβαστό.

Peter Vereecke

English https://www.enouranois.eu/enouranois/english/ekdilosisenglish/indexenglishekdilosi7m.htm Ελληνικά https://www.enouranois.eu/enouranois/ekdilosis/indexaiginapeter.htm

Note this contribution from Peter Vereecke, once a forceful activist, now driven out of public life. Does it matter that he believed Aegina could function as an international symbol for democracy when in fact Aegina’s fight with Athens was a fight between oligarchs and democrats and Aegina was with the oligarchs?

Αξίζει να σημειωθεί αυτή η συμβολή του Peter Vereecke, που κάποτε ήταν ένας δυναμικός ακτιβιστής, αλλά σήμερα έχει αποκλειστεί από τη δημόσια ζωή. Έχει σημασία το γεγονός ότι πίστευε ότι η Αίγινα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως διεθνές σύμβολο της δημοκρατίας, ενώ στην πραγματικότητα ο αγώνας της Αίγινας εναντίον της Αθήνας ήταν ένας αγώνας μεταξύ ολιγαρχών και δημοκρατών και η Αίγινα βρισκόταν στο πλευρό των ολιγαρχών;

ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ;

Does it matter? (Not a rhetorical question!)

On Pat Mooney and the ETC Group (address in Europarliament premises 2013. Michael Murphy in the audience.)

Σχετικά με τον Pat Mooney και την ομάδα ETC (ομιλία στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2013. Ο Michael Murphy βρισκόταν στο ακροατήριο.)

https://www.youtube.com/watch?v=bB03sUaVCP8

https://www.youtube.com/watch?v=wI738piH7qs

H ενασχόληση του Συλλόγου Ενεργών Πολιτών Αίγινας με τον Καποδίστρια ως πρωτοπόρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ξεκίνησε στις 22 Νοεμβρίου 2008 με ένα συνέδριο στο Ξενοδοχείο Δανάη στην Αίγινα, με τίτλο «Καποδίστριας-Σπινέλι-Ευρώπη».

http://www.enouranois.eu/enouranois/european_integration/synedrio.htm

Στο συνέδριο συμμετείχαν προσωπικότητες όπως οι πρέσβεις της Ελβετίας και της Ουκρανίας, ο αναπληρωτής διευθυντής του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, ο Έλληνας ιστορικός Ανδρέας Κούκος, η Ελβετή ιστορικός Μισέλ Μπουβιέ-Μπρον, καθώς και ο τότε πρόεδρος του Συλλόγου Ενεργών Πολιτών Αίγινας, Στράτος Παντάβος. Παραθέτουμε από την τοπική δημοσιογραφική κάλυψη της εποχής (της Μαριλένας Γιαννούλη)

https://www.enouranois.eu/enouranois/english/european_integration/Marilenagiannouli.htm

«Ξεκινώντας από τον 18ο αιώνα μέσω του Καποδίστρια, προχωρώντας στον 20ό αιώνα μέσω του Σπινέλι και σκιαγραφώντας τα στοιχεία του σημερινού ευρωπαϊκού διαλόγου, άνοιξε έναν διάλογο για τις απαραίτητες μελλοντικές εξελίξεις στην Ευρώπη, με τις ιδέες αυτών των δύο ιστορικών προσωπικοτήτων ως αφετηρία, μέτρο και πρότυπο. Είναι σημαντικό ότι ένας τέτοιος διάλογος ξεκίνησε από την Αίγινα.

Ο Αλτιέρο Σπινέλι διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Ομοσπονδιακού Κινήματος και άσκησε ισχυρή επιρροή στις πρώτες δεκαετίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αργότερα, συνέβαλε στην επανεκκίνηση της διαδικασίας ολοκλήρωσης τη δεκαετία του 1980. Μέχρι τη στιγμή του θανάτου του, είχε διατελέσει μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έξι χρόνια και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για δέκα χρόνια.  Το κεντρικό κτίριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες φέρει το όνομά του.  Ωστόσο, υπό το πρίσμα των σημερινών εξελίξεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση – της ανόδου του ευρωσκεπτικισμού, της αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ, της εγκατάλειψης από την ΕΕ της αρχικής επικοινωνιακής αποστολής της να αποτελεί φωνή υπέρ της ειρήνης – τα πλεονεκτήματα ενός διπλωματικού αναπροσανατολισμού προς τον παγκόσμιο Νότο φαίνεται σήμερα να κερδίζουν σταθερά έδαφος.

Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στον παγκόσμιο Νότο, οπότε η επιδίωξη ενός αναπροσανατολισμού προς μια τέτοια διπλωματία δεν είναι εύκολη υπόθεση αν αναληφθεί από την Ελλάδα. Όμως, το ιστορικό άλμα προς τα εμπρός που ενσαρκώνει η Ελληνική Επανάσταση και, πάνω απ’ όλα, η πολιτική κληρονομιά του Ιωάννη Καποδίστρια, είναι δύο παράγοντες που συμβάλλουν στη διευκόλυνση μιας τέτοιας αναπροσαρμογής.

Πολύ πριν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Καποδίστριας υπερασπίστηκε την ιδέα μιας ενοποιημένης Ευρώπης βασισμένης στην κοινή πολιτιστική κληρονομιά, τη συλλογική ασφάλεια και την αμοιβαία οικονομική συνεργασία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών  ο Καποδίστριας προώθησε ενεργά μια ευρωπαϊκή συνομοσπονδία, οραματιζόμενος ένα σύστημα όπου οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θα διευθετούσαν τις διαφορές διπλωματικά μέσω συλλογικής συμφωνίας και όχι μέσω πολέμου. Προώθησε την ένταξη μικρότερων, ανεξάρτητων εθνών σε ισότιμη βάση, θεωρώντας μια ισορροπημένη Ευρώπη ως απαραίτητη για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα  της ηπείρου. Στην Ελβετία συνέβαλε στη διαμεσολάβηση σε έντονες διαμάχες μεταξύ των ελβετικών καντονιών, συντάσσοντας ένα ομοσπονδιακό σύνταγμα που εξισορροπούσε την τοπική αυτονομία με μια ισχυρή κεντρική κυβέρνηση. Σήμερα, η κληρονομιά του ως «γεφυροποιού» μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Ευρώπης τιμάται σε ολόκληρη την ήπειρο και θα έπρεπε να τιμάται και περισσότερο.

Αίγινα 11^η Ιουνίου 2026

https://www.aeginaportal.gr/eidiseis/omilies/42499-ekdilosi-gia-tin-eksoteriki-politiki-tou-ioanni-kapodistria-sto-pnevmatiko-kentro-kypselis.html

Στρατηγική Αποτροπή

Γ. Χωλ.

Η εξαιρετική παρουσίαση του αντιναυάρχου Ηρακλή Καλογεράκη με θέμα τη στρατηγική αποτροπή, που χαρακτηρίζει ως εγγενές στοιχείο της πολιτικής του Ιωάννη Καποδίστρια, μπορεί δυστυχώς πολύ εύκολα να παρερμηνευθεί λόγω ενός παράγοντα που δεν υπήρχε στις αρχές του 19ου αιώνα: τα πυρηνικά όπλα. Ο όρος «αποτροπή» έχει ενσωματωθεί τόσο στενά στην ιδεολογική νομιμοποίηση που περιβάλλει την κατοχή πυρηνικών όπλων από ορισμένα κράτη, ώστε σήμερα να είναι δύσκολο να διαχωριστεί ο σίτος από το άχυρο. Και στην περίπτωση των πυρηνικών όπλων, το άχυρο είναι πολύ χαμηλής ποιότητας.Ο Ηρακλής Καλογεράκης επισημαίνει εύστοχα ότι «αυτό που σήμερα ονομάζεται στρατηγική αποτροπή είναι ίσως το πιο επίκαιρο στοιχείο στη σκέψη του Καποδίστρια, επειδή δεν ίσχυε μόνο για το 1821. Ισχύει για κάθε εποχή. Σε κάθε ιστορική περίοδο τα κράτη αντιμετωπίζουν το ίδιο δίλημμα: να καταφύγουν στον πόλεμο ή να προσπαθήσουν να τον αποτρέψουν. Ο Καποδίστριας επέλεξε το δεύτερο. Και η επιλογή του δεν ήταν προϊόν αδυναμίας. Ήταν αποτέλεσμα βαθιάς γνώσης της διεθνούς πολιτικής».Η εξίσωση της κατοχής πυρηνικών όπλων με την ικανότητα επιβολής συντριπτικής δύναμης είναι σχεδόν άρθρο πίστης στον σημερινό κόσμο που είναι κορεσμένος από τα μέσα μαζικής «ενημέρωσης». Έχει διεισδύσει στη γλώσσα (σε όλες τις γλώσσες άραγε ή μόνο σε ορισμένες όπως τα αγγλικά;) και εκφράζεται σε φράσεις όπως «go ballistic». Αλλά ποια είναι η πραγματικότητα; Μπόρεσε ο Truman να επιβάλει τις αμερικανικές προτιμήσεις για τα σύνορα της Πολωνίας στον Στάλιν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο απειλώντας ρωσικές πόλεις με πυρηνική καταστροφή; Όχι. (Πρόκειται επίσης για εποχή πριν οι Σοβιετικοί αποκτήσουν το δικό τους πυρηνικό οπλοστάσιο.) Μπόρεσαν ο Reagan και ο Bush να διαλύσουν τη Σοβιετική Ένωση απειλώντας ένα «περιορισμένο πυρηνικό πόλεμο» με πυραύλους Pershing ενάντια σε σοβιετικές πυρηνικές εγκαταστάσεις; Ναι. Επειδή το δυτικό κοινό είχε τρομοκρατηθεί μέχρι υστερίας από την προοπτική πυρηνικών επιθέσεων από τη Σοβιετική Ένωση, ενισχυμένη από το θέαμα των δυτικών πυρηνικών κονβόι που παρέλαυναν τα άγρια μεσάνυχτα στους δρόμους των δυτικοευρωπαϊκών πόλεων. .Στη σημερινή κατάσταση, όπου το Ιράν κατηγορείται ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα (αγνοώντας δεκαετίες αρνήσεων από τους μουλάδες ότι είχαν τέτοια πρόθεση), ενώ από την άλλη πλευρά η κατοχή πυρηνικών όπλων από τη Βόρεια Κορέα παρουσιάζεται συνήθως από τα ίδια μέσα μαζικής ενημέρωσης ως ο λόγος για τον οποίο η χώρα αυτή, από την εποχή του πολέμου στην Κορέα, ΔΕΝ έχει δεχτεί επίθεση, η ασυνέπεια μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τη συνειδητοποίηση ότι η διατήρηση του δόγματος της πυρηνικής αποτροπής είναι πιο σημαντική από ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ στρατιωτικό κριτήριο. Αυτό επίσης εξηγεί γιατί το σοβιετικό πυρηνικό οπλοστάσιο δεν εξαλείφθηκε όταν η «Δύση» είχε τη δυνατότητα να τελειώσει με αυτή την «απειλή» το 1991, όταν κατέρρευσε η Σοβιετικής Ένωση.

Το δόγμα είναι ότι τα πυρηνικά όπλα σημαίνουν δύναμη. Η απουσία πυρηνικών όπλων σημαίνει αδυναμία. Όμως, η πραγματικότητα είναι ότι τα πυρηνικά όπλα είναι είτε άχρηστα είτε σημαντική πηγή αδυναμίας. Αν τα πυρηνικά όπλα υπήρχαν στην εποχή του Καποδίστρια, όπως ο Γκορμπατσόφ πιο κοντά στις μέρες μας, δεν θα τα ήθελε ούτε αυτός.

againstthecurrent.org/wayne-hall/

www.globalresearch.ca/nuclear-weapons-and-representative-democracy/1806

https://www.enouranois.eu/enouranois/english/antinuclear/indexNuclear.htm

Ζωσιμαία Σχολή

https://www.youtube-nocookie.com/embed/nHnU2ikeuN4?wmode=transparent&start=0

www.ertnews.gr/perifereiakoi-stathmoi/ioanina/sto-dimotiko-symvoulio-ioanninon-i-apokatastasi-tis-protypis-zosimaias-sxolis-meta-ton-seismo-tis-8is-martiou/

halva.proboards.com/post/3287