I start from the function in Aegina on 14th June, the most recent episode in a years-long effort for promotion of a pan-European citizens’ initiative with Aegina as its starting point.

The initiative was reinforced by the pre-election visit to Aegina by the SYRIZA parliamentarian Costas Douzinas (as member of a SYRIZA delegation), who agreed to participate in the endeavour to implement this idea.

Of course there is also the effort being made by DiEM25, the pan-European citizens’ movement founded by Yanis Varoufakis and his collaborators.

DiEM25 in turn founded in Greece the political party MERA25, which now has representation in the Greek Parliament.

Perhaps there are alternative scenarios for those who are interested in the idea of a functioning European citizens’ movement aimed at establishing an independent and democratic citizens’ European Union with a social and non-threatening identity.

1) DiEM25.  In the past DiEM25 was mixed up with the attempt to found a political party, an objective which has now been achieved, at least in Greece. My position is that this gives the opportunity to DiEM25 to acquire an independent character. This is something that did not exist in the past. In February 2017 Yanis Varoufakis specifically excluded the idea of creating autonomous DiEM25 groups.

But this stance preceded the creation of MERA25 and the securing of a presence in the Greek parliament. The official DIEM25 position now is: “The local groups – DSCs (DiEM25 Spontaneous Collectives) – are completely autonomous in what they do. If there isn’t a group in your city, or if you want to create a second (or third) group with a different focus”, this is possible.

Can this “different focus” be parliamentary or non-parliamentary?

2) The proposal of Costas Douzinas. Costas Douzinas is positively disposed towards Yanis Varoufakis, with the exception of his opposition to SYRIZA. Is such opposition permanent and irrevocable? This is something that some would like to investigate. Others would not.

3) Movimento Europeo. Pier Virgilio Dastoli, former secretary of Altiero Spinelli and president of the Movimento Europeo, has made proposals for collaboration. Do they have the potential to function as a point of departure for us (recipients of this e-mail) also?

4) An independent initiative. Is there any concrete proposal for an independent initiative?

Wayne Hall
19th July 2019

Post-electoral statement from Costas Douzinas:

“Comrades and friends, almost two weeks have passed since the declaration of electoral victory by the Mitsotakis government, as the “return to the past” dreamt of in New Democracy’s programme becomes a reality: The market is said to be presiding in the policy decisions made for development, education, health, employee rights.

Personages who implemented policies to the detriment of the majority in society in the difficult years of the crisis, with serious deficits in transparency and a serious excess of repression, figures in a ramshackle scenario of male domination which places women in the position of silent supporters of the work of government. Fear-mongering which starts in the Exarcheia, passes through the universities and ends up in our neigbourhoods and – yes – is targeting the way we think and make decisions. The research for which so much was accomplished by the SYRIZA government is now conducted by the Education Ministry, which belongs, together with the universities, to the Minister Mr. Adonis Georgiadis.

The Mitsotakis government is showing us through its first decisions that it has put its engines in full throttle and turning the wheel towards the past. Two more examples: the committee evaluating the Athens Law School in 2013 ruled that the school has failed to achieve the goals of becoming intersectoral and interdisciplinary, in other words that lectures, programmes and teaching materials promote stagnant legal knowledge lacking all consciousness of what is demanded of jurisprudence in the 21st century. It was from this assessment that the endeavour began to create a fourth law school that would place at the centre of its teaching the view that law without justice is like a body without a mind, a law which does not deserve acceptance or compliance from citizens. This is the law that the present government aims to perpetuate. In consequence we have the recognition of Guaido as President of Venezuela. An action in total defiance of international law which transforms our country from “honest broker” in the major conflicts to useless applauder of the views put forward by President Trump.

But it is not as easy as the Mitsotakis people may think. The tools of the past have lost their usefulness. The “continuity” they are attempting to resurrect is leaking from all sides. The “interlude” of the SYRIZA government represents a permanent break. Apart from dealing with the humanitarian crisis, the exit from the Memoranda, the maintenance of social cohesion, the SYRIZA government has extended the rights and the freedoms that we enjoy. It has restored the repute of politics and Democracy, which had taken heavy blows from a corrupted power system since long before the crisis. Today society has turned its attention to a future of proper and just development, of employee protection, of rights. This is what we heard from the citizens of Piraeus and our islands, in one Greece’s most important regions. And this is what we shall continue to struggle for.

As for those who voted for SYRIZA and for me personally, I would like to thank them for their support. I am going to remain in my place, in the neighbourhoods, in open discussions with residents, in collaboration with the people and the organizations of local government in Piraeus and the islands, in the political plans of members and friends of SYRIZA, for the creation of a party of members to meet the needs of the 21st century. We will support the election results with social anchoring and an ideological struggle for leadership. Our rendezvous with history is renewed each day. I hope to continue meeting you there.

Costas Douzinas, 17th July 2019

The Truth About SMART Cities

This video may appear incompatible with the general editorial line of
this site. In fact it is part of a problematic that is being developed
in a political milieu that is almost hermetically sealed from the
problematic recognized by “our” milieu. One of the few possible bridges
would be Julian Assange who, although the subject of dispute among us
also, is a person – of even “the” person – who could give the most
enlightening information on the subject of “smart cities”. And he is
safely locked away and incommunicado: an indictment not only on those
who have committed this crime but also on us who have failed to prevent
them from committing it.

Το Ευρωπαϊκό Κίνημα μετά από τις Εκλογές – μήνυμα από την Αίγινα – Κώστας Δουζίνας

Βίντεο της συνέντευξης: https://www.youtube.com/watch?v=N1F4kyLKqvQ (αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους)

Γ. Χωλ: Καλωσήρθατε στην στην Αίγινα κύριε Κώστα Δουζίνα. Είστε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και τώρα επισκέπτεστε την Αίγινα στο πλαίσιο της προεκλογικής σας εκστρατείας υπ’όψη των εκλογών της 7ης Ιουλίου. Γίνατε βουλευτής μετά από μια μακρά πανεπιστημιακή καριέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο και τώρα θα ήθελα αν είναι δυνατό να μιλήσουμε για ένα θέμα που είναι πολύ σημαντικό αυτή τη στιγμή και αυτό είναι τα πανευρωπαϊκά κινήματα πολιτών. Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες να εγκαθιδρυθούν πανευρωπαϊκά κινήματα πολιτών από το καιρό των φεντεραλιστών, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από τα πολύ πρώτα χρόνια. Μερικά από αυτά τα κινήματα είναι αρκετά παλαιά και έχουν χάσει την ελαστικότητα τους. Είναι μέρη της γραφειοκρατίας. Δεν κινούνται πάρα πολύ. Όμως υπάρχουν και άλλες πιο πρόσφατες προσπάθειες πιο ζωντανές αλλά ίσως επίσης λιγάκι προβληματικές. Ξεκίνησαν σαν κινήματα πολιτών, αλλά στην πορεία προστέθηκαν συγκεκριμένες απόψεις για σύνθετα θέματα για τις οποίες κατά κάποιον τρόπο απαιτούνται απλοϊκές στάσεις από τους συμμετέχοντες. Θα συμφωνούσατε με αυτή την διαπίστωση και πιστεύετε ότι όντως υπάρχει πρόβλημα; Mπορείτε να βοηθήσετε να βρεθεί λύση σε αυτό το πρόβλημα, αν είναι πρόβλημα;

Κ. Δουζίνας: Ευχαριστώ πολύ Γουέϊν για το καλωσόρισμα στο πανέμορφο νησί της Αίγινας. Κατάγομαι από τον Πόρο όποτε είμαστε κάπως γείτονες. Κοντοχωριανοί. Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι στην Αίγινα σήμερα. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή, από την πρώτη σου ερώτηση. θα ήθελα επίσης να προσθέσω, παρεμπιπτόντως, ότι έχω διατελέσει καθηγητής στο Λονδίνο αλλά και σε διάφορα άλλα μέρη κοντά στην γενετειρά σου, όπως στη Μελβούρνη και στο Σύδνέϋ.

Γ.Χ.: Και στο Μρίσμπεν.

Κ.Δ.: Ναι, και εκεί. Ξεχνάω και εγώ πλέον. Εντάξει λοιπόν, έχεις απόλυτο δίκιο σχετικά με το ότι η ιδέα ενός πανευρωπαϊκού κινήματος, ενός κινήματος των πολιτών ή κάποιου άλλου είδους, έχει υπάρξει έμπνευση για την Ευρώπη από τον καιρό ίσως του Διαφωτισμού. Μία από τις σημαντικότερες στιγμές για τέτοιου τύπου προσεγγίσεις ήταν η περίφημη Βεντοτένε, η οποία συντάχτηκε από ιταλούς εξόριστους κατά τη διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, συμπεριλαμβανομένων του διάσημου Σπινέλι. Και σ’εκείνο το μανιφέστο ακριβώς θίχτηκε η ιδέα μιας Ευρώπη των πολιτών η οποία θα ενσωμάτωνε όλους τους λαούς της ηπείρου σε ένα πανευρωπαϊκο κίνημα το οποίο τελικά θα καταργούσε σύνορα και θα δημιουργούσε κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Μ’έναν πολύ αξιοσημείωτο τρόπο έγινε λόγος για τέτοιες ιδέες και θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και δεν είχε άμεση σχέση με το Μανιφέστο του Βεντοτένε, είναι ίσως ένα έμμεσο αποτέλεσμα εκείνων των διαβουλεύσεων και εκείνης της ιδέας.

Γ.Χ.: Ναι, σωστά, μιλάγαμε πριν λίγες μέρες, είχαμε μια συνέντευξη, με τον γραμματέα του Σπινέλι. φυσικά συμμετέχει σε τέτοιες πρωτοβουλίες εδώ και δεκαετίες και έκανε κάποιες προτάσεις. Αλλά το ερώτημα είναι, πως μπορούν αυτά να συνδεθούν.

Κ.Δ.: Έχεις απόλυτο δίκιο. Ανέφερες στο τέλος της εισαγωγής σου τα προβλήματα τα οποία μπορεί να υπάρχουν με υπαρκτά παραδείγματα, ή προσπάθειες, να δημιουργηθεί ένα κίνημα πολιτών και αν και δεν ξέρω τι έχεις ακριβώς υπόψη μπορώ όμως να πω ότι από τότε που γύρισα πίσω στη χώρα το 2015 αφού εκλέχτηκα βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ, δρομολόγησα ακριβώς την ιδέα του να δημιουργηθεί ένα κίνημα άπό τα κάτω, και αυτή ήταν μια ιδέα που συζητήθηκε μέσα σε κομματικές διασκέψεις του ΣΥΡΙΖΑ και σε συναντήσεις και στη GUE (Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά), το κίνημα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. το Ευρωπαϊκό κόμμα της Αριστεράς το οποίο συντονίζει τους διάφορους βουλευτές που είναι μέλη του Ευρωκοινοβουλίου. Η ιδέα ήταν να ξεκινήσουμε να χτίζουμε σιγά-σιγά σε κάθε κράτος, σε κάθε κράτος-μέλος, ένα κίνημα που θα έφερνε κοντά τα κόμματα, τα πολιτικά κόμματα, την Αριστερά, τους Σοσιαλδημοκράτες, τα Πράσινα κόμματα, αλλά και τα κοινωνικά κινήματα της κάθε χώρας, όπως και ανεξάρτητους πολίτες και συνδικάτα. Ήταν λοιπόν μια ιδέα για ένα κίνημα από τα κάτω, με άλλα λόγια να παίρνουμε ανθρώπους από κάθε είδους οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και να ξεκινούσαμε με μια τοπική και μετά εθνική συνέλευση, να το κάναμε αυτό σε διάφορες χώρες και τελικά να είχαμε μια πανευρωπαϊκή συνέλευση με μέλη που θα έρχονταν κατευθείαν από το νέο ανερχόμενο κίνημα θεσπίσουμε ένα σύνταγμα, ένα εναλλακτικό σύνταγμα για την Ευρωπαϊκη Ένωση, η οποία φυσικά αυτή τη στιγμή περνάει μια πολύ δύσκολή περίοδο και μπορεί να μην επιζήσει με τη μορφή που τη ξέραμε μέχρι τώρα. Οπότε η ιδέα ήταν για μια συντακτική συνέλευση, μια pouvoir constituant (συντακτική εξουσία) με τον πρωτότυπο ορισμό του Ρουσώ και της Γαλλικής Επανάστασης, η οποία θα συγκέντρωνε κόσμο και οργανισμούς και κοινωνικά κινήματα για να τους επιτρέψει να σκεφτούν τον εαυτό τους όχι μέσα από κυβερνήσεις και αντιπροσώπους και εργαστηρίων ιδεών κτλ. αλλά να σκεφτούν για τον εαυτό τους ποιά Ευρώπη θα ήθελαν.

Την ιδέα δεν την υποστήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ εξαιτίας πολλών και διάφορων προβλημάτων συμπεριλαμβανομένων της μεγάλης ευθύνης της λειτουργίας ενός κράτους με σχετικά λίγα μέλη και μικρο επιτέλειο στη διάθεση του και ότι δεν υπήρχε αρκετός κόσμος για να το κάνει αλλά ίσως επειδή νιώσανε ότι δεν ήταν ακόμα η κατάλληλη στιγμή. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύθηκε από το τρία τοις εκατό στο τριάντα επτά τοις εκατό και γι αυτό όλα φαίνονταν αρκετά δύσκολα.

Βεβαίως ο φίλος μου ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε μια πολύ παρόμοια ιδέα. Μάλιστα την ξεκίνησε αφού εγώ την είχα προτείνει αρχικά. Και νομίζω ότι αυτή η προσπάθεια είναι πολυ ενδιαφέρουσα. ‘Ημουν φιλικά προσκείμενος απέναντι του. Ακόμα είμαι. Θέλω να πω, προφανώς δεν έχω οποιαδήποτε ανάμειξη γιατί τα τελευταία χρόνια ο Γιάνης βλέπει μάλλον ανταγωνιστικά οποιονδήποτε μπορεί να είναι ΣΥΡΙΖΑ. Γι’αυτό δεν έχω παρακολουθήσει ακριβώς το πώς λειτουργεί αυτή η οργάνωση αλλά η εντύπωση μου απ΄έξω – δεν ξέρω τίποτα από την εσωτερική οργάνωση, τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν – απ’έξω νόμιζα ότι η ίδέα ήταν καλή αλλά η υλοποίηση ήταν μάλλον ανεπιτυχής. Νομίζω ότι ο αριθμός των οργανώσεων που συμμετέχουν είναι μάλλον μικρός. Η ιδέα μιας συντακτικής συνέλευσης για την οποία μιλήσα πιο πριν, για κάθε κράτος μέλος ξεχωριστά και τελικά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, δεν ακολουθήθηκε. Και μετά φυσικά με τις τελευταίες ευρωεκλογές λέγανε επανειλλημένα ότι το DiEM25 είχε μια μεγάλη ευκαιρία να είχε μεγάλο εκλογικό αποτέλεσμα στη Γερμανία. Προφανώς αυτό δεν συνέβη. Είχε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στην Ελλάδα. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύω στη στήλη μου τη Δευτέρα, συγχαίρω μάλιστα το πείραμα ως ένα σημείο αλλά λέω και ότι σε αυτή τη φάση ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ενδυναμωθεί γιατί μια εκλογή της Δεξιάς με ξεκάθαρη πλειοψηφία εδώ στην Ελλάδα θα ήταν καταστροφική και γι αυτό πιστεύω ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς θα πρέπει να ξεχάσουν αυτό που στο παρελθόν έχω αποκαλέσει τον ναρκισσισμό των μικρών διαφωνιών όπου η μεγαλύτερη αντιπαλότητα και η μεγαλύτερη επιθετικότητα επιφυλάσσονται για την πολιτική δύναμη που βρίσκεται πιο κοντά σου. ξεχνώντας τον κοινό εχθρό που έχουμε όλοι. Όποτε πιστεύω ότι σε αυτό το σημείο ξέρεις όλος ο κόσμος ο οποίος φοβάται την απειλή της συντέλειας του κόσμου αν ο κ. Μητσοτάκης κερδίσει τις εκλογές θα πρέπει να υποστηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και για λίγο, μόνο για τώρα και με πολύ περιορισμένη εντολή στην ηγεσία του κόμματος.

Γ.Χ.: Όπως βλέπεις, το γεγονός ότι σου μιλάω τώρα σημαίνει ότι βρίσκομαι στην κατηγορία που περιγράφεις. αλλά δεν περιμένω να το κάνουν όλοι και δεν νομίζω ότι συμβαίνει κιόλας. Οπότε κατά κάποιον τρόπο πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα όπως είναι.

Κ.Δ.: Μιλάω και με ανθρώπους που είναι εντελώς κατά του ΣΥΡΙΖΑ οπότε δεν υπέθεσα ότι το γεγονός ότι μιλάς μαζί μου σε έκανε υποστηρικτή του ΣΥΡΙΖΑ. Παρεμπιπτόντως.

Γ.Χ.: Ναι. Δεν είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος.

Κ.Δ.: Κάνεις το έργο σου πολύ καλά.

Γ.Χ.: Χαίρομαι ιδιαίτερα που ανταποκρίθηκες θετικά στη γενική ιδέα. Είχαμε μια δημόσια συνάντηση μετά τις ευρωεκλογές ακριβώς για αυτό το θέμα και ελπίζω ότι με τη δική σου συνεισφορά θα καταφέρουμε να κινητοποιήσουμε το διάλογο που ελπίζω μπορεί να ξεκινήσει από εδώ. Γιατί η Αίγινα είναι ιδανικό μέρος για την αρχή πρωτοβουλιών όπως αυτή. Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα, η αναπληρωματική πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας, ήταν το μέρος που ήρθε ο Καποδίστριας και…

Κ.Δ.: Καί στον Πόρο έχουμε παρόμοιες διεκδικήσεις, όπως ξέρεις.

Γ.Χ.: Χαχαχα. Ναι, εν τάξει. Όλοι θέλουν να διεκδικήσουν τον Καποδίστρια, το ξέρω.

Κ.Δ.: Σίγουρα ήταν στο Σαρωνικό απ’όπου η Ελλάδα πρωτοκυβερνήθηκε.

Γ.Χ.: Ναι ναι ναι. Τέλος πάντων σε ευχαριστώ πολύ για αυτό και ελπίζω ότι θα μπορέσει να βγει κάποιος διάλογος.

Κ.Δ.: Πρέπει να προσθέσω σαν ένα τελευταίο σχόλιο ότι συμφωνώ απολύτως με αυτό που μόλις είπες, Μου φαίνεται ότι μετά τις εκλογές, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το δυνατότερο αριστερό κόμμα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και η ευθύνη του να ξεκινήσει τέτοια εγχειρήματα θα είναι τεράστια.

Γ.Χ.: Καλώς.

Κ.Δ.: Μου φαίνεται πως σύντομα μετά τα αποτελέσματα και η συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Αριστεράς, της Αριστεράς του 21ου αιώνα, μια συζήτηση σχετικά με την οποία είμαι και εγώ αναμεμειγμένος και προεδρεύω στο Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, που έχει αρχίσει αλλά νομίζω ότι θα απογειωθεί πραγματικά και θα εμπλακεί πολυς κόσμος απ’όλες τις αποχρώσεις της Αριστεράς με την ευρύτερη έννοια μετά τις εκλογές. Νομίζω ότι αυτή είναι μια σπουδαία ιδέα. Είναι μια ιδέα που πρέπει να διευρυνθεί περαιτέρω και σε συνεργασία με συνάδελφους εκτός ΣΥΡΙΖΑ αλλά κα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και συμφωνώ απολύτως μαζί σου ότι η Αίγινα είναι καλό μέρος για την αρχή αύτής της συζήτησης. Ίσως θα έπρεπε να κάνουμε μια μονοήμερη και στον Πόρο.

Γ.Χ.: Ναί ναι σωστά. Σε ευχαριστώ. Πολύ ωραία.

Mετεκλογικό μήνυμα από τον Κώστα Δουζίνα

Συντρόφισες και σύντροφοι,

Έχουν περάσει σχεδόν δύο εβδομάδες από την ανακήρυξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η “επιστροφή στο παρελθόν” που οραματίστηκε το πρόγραμμα της ΝΔ παίρνεισ άρκα και οστά: Πρωτοκαθεδρία της αγοράς στη χάραξη πολιτικής για την ανάπτυξη, την παιδεία, την υγεία, τα εργασιακά.

Πρόσωπα-περσόνες που έχουν ασκήσει πολιτικές εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας τα δύσκολα χρόνια της κρίσης, με σοβαρό έλλειμμα διαφάνειας και σοβαρό πλεόνασμα καταστολής. Φιγούρες μιας ξεφτισμένης ανδροκρατίας που τοποθετεί τις γυναίκες στη θέση του σιωπηρού υποστηριχτή του κυβερνητικού έργου.Τρομολαγνεία που ξεκινάει από τα Εξάρχεια, περνάει από τα πανεπιστήμια και καταλήγει στις γειτονιές μας και, ναι, στοχεύει στον τρόπο που σκεφτόμαστε και αποφασίζουμε για τα πράγματα. H έρευνα για την όποια τόσα πέτυχε η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. περνάει από το Υπουργείο Παιδείας όπου ανήκει μαζί με τα πανεπιστήμια στο Υπουργείο του κ. Άδωνι Γεωργιάδη.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη μας δείχνει με τις πρώτες αποφάσεις της ότι έχει βάλει τις μηχανές στο φουλ και την πλώρη στραμμένη προς το παρελθόν. Δύο άλλα παραδείγματα.Η επιτροπή της αξιολόγησης της Νομικής Σχολής των Αθηνών το 2013 κατέληξε ότι η σχολή είναι αποτυχημένη όσο αφορα τη διακλαδικότητα και διεπιστημόνικότητα, δηλαδή ότι τα μαθήματα, το πρόγραμμα και τα εγχειρίδια προτάσσουν μια “ξύλινη” νομική γνώση που δεν συνάδει με την νομική επιστήμη του 21ου αιώνα. Από αυτή την αξιολόγηση ξεκίνησε η ιστορία της δημιουργίας τέταρτης νομικής σχολής που θα βαλει στο κέντρο της διδασκαλίας την άποψη ότι ένα δίκαιο χωρίς δικαιοσύνη αποτελεί σώμα χωρις ψυχή, ένα νόμο που δεν δικαιούται την αποδοχή ή υπακοή των πολιτών στην οποία αναστέλλει η σημερινή Κυβέρνηση. Μετά η αναγνώριση του Γουαϊδό ως Προέδρου της Βενεζουέλας. Πράξη που παραβιάζει την διεθνή νομιμότητα και μετατρέπει την χωρα μας από “έντιμο μεσολαβητή στις μεγάλες αντιπαραθέσεις σε άχρηστο χειροκροτητή της άποψης Τραμπ.

Δεν είναι όμως τόσο απλό όσο νομίζουν οι άνθρωποι του Μητσοτάκη. Τα εργαλεία του παρελθόντος είναι πια άχρηστα. Η “συνέχεια” που επιχειρούν να κατασκευάσουν μπάζει από παντού. Η “παρένθεση” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε τομή. Εκτός από την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την έξοδο από τα Μνημόνια, τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διεύρυνε σημαντικά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που απολαμβάνουμε. Αποκατέστησε το κύρος της πολιτικής και της Δημοκρατίας που είχε καταρρακωθεί από ένα διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας πολύ πριν την κρίση. Σήμερα, η κοινωνία έχει στρέψει το βλέμμα της στο μέλλον της δίκαιης ανάπτυξης, της προστατευμένης εργασίας, των δικαιωμάτων. Αυτό ακούσαμε από τους πολίτες στον Πειραιά και τα νησιά μας, σε μια από τις πιο σημαντικές περιφέρειες της ελληνικής επικράτειας. Γι’ αυτό θα αγωνιστούμε.

Θέλω να ευχαριστήσω τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και εμού προσωπικά για την υποστήριξή τους. Θα παραμείνω στη θέση μου στις γειτονιές, στις ανοιχτές συζητήσεις με τους κατοίκους, στις συνεργασίες με τους φορείς και τα πρόσωπα της τοπικής αυτοδιοίκησης του Πειραιά και των νησιών, στον πολιτικό σχεδιασμό με μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ για τη δημιουργία ενός κόμματος μελών που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του 21ου αιώνα. Θα υποστηρίζουμε τα εκλογικά αποτελέσματα με κοινωνική γείωση και με ιδεολογικό αγώνα για την ηγεμονία.
Το ραντεβού με τη δική μας ιστορία είναι καθημερινό. Ελπίζω να σας δω εκεί.

Κώστας Δουζίνας, 17 Ιουλίου 2019

European Union and the Future? Function on the prospects for the European Union

SOURCE: Aegina Portal

At eight o’clock on 14th June in the auditorium of the First Primary School of Aegina an interesting function was held entitled “European Union and the Future”. The aim of the function was to examine present prospects for the European Union and discuss them, following the recent elections. Organized by the Aegina Association of Active Citizens, the function was introduced and moderated by Mr. Stratos Pantavos.

The speakers were William Mallinson, professor in Political Ideas and Institutions at the Guglielmo Marconi University in Italy, the journalist Vasso Kanellopoulou and Nikos Vakolidis, founding member of Greek section of the international defence group for Julian Assange Unity4j.

Stratos Pantavos: Good evening.  Thank you HP, the president of the Association of Active Citizens, who launched today’s talks and meeting, on a subject in which the Active Citizens have been very much involved in recent years, the subject of Europe, Greece’s entry into Europe, our relations as citizens with Europe, and the future of Europe, concern about Europe, are something that we have been engaged with for a very long time, starting from what seems distant now, 2008, when we organized the very significant day-conference entitled “Capodistrias Spinelli Europe“, a very powerful function. And subsequently we proceeded, in 2012, with a meeting – right at the height of the crisis, in the dark years of the crisis, on the subject of Philhellenism, and the slogan “We are all Greeks”, and that too met with a strong response at that time. After that we organized another very interesting day-conference. The theme was once again was “Europe: disintegration or a new beginning“. We had invited a very well known and exceptional speaker, Giulietto Chiesa.

Today we are proceeding again with this subject of Europe and the result from the elections, which were held two weeks ago, is very fresh. They were elections which made us all very much afraid that they would mark the disintegration of Europe, but fortunately, we could say, the results were not so catastrophic. Certainly there was a rise of the populists at the European level with the extreme case being Italy, which has become the epicentre  of the European populists. But at the same time there was an increase in the Greens and other combinations, both in Germany and in France  and what we could say is that the positive element in the whole situation we that for the first time after twenty-five years the percentage of participation in these European elections was over fifty percent. Young people were the big question mark in this case and in the runup to the European elections there was great unease over how far  young people would come out because generally they have an attitude of abstention from these processes. We can say that this time young people did go to vote from what has been shown by the various analyses that have been made. And to a great extent in countries like France for example, they gave their vote to the Green movements. Without wanting to say that we are making propaganda for the Greens, they are certainly a counterweight to the promotion of the populists.

In today’s discussion the procedure we will be following is this: we first have to see a video which was made in 2013 with Dastoli, who was the secretary of Spinelli. Spinelli, for those who don’t know, is a man who conceived the European idea and in 1941-42 together with Rossi, when they were political prisoners in Italy, wrote the manifesto for Europe, for free, united Europe. The principles of the manifesto as they were written then, might be said to be valid today. They spoke of a Europe without borders, they spoke of a Europe with a uniform external policy, they spoke of a Europe with a defence policy, a monetary policy, all of these uniform. To what extent these ideas have been realized is another question, but along with some other issues that have been added today, such as those of refugees, and of the environment, which are very important, they are very closely linked to policy, they are once again at the heart of the matters that concern us as European citizens. So we will start with this video with Dastoli, which was made about five years ago, more or less at the time of our function with Giulietto Chiesa, and after that we will have the opportunity to hear our three speakers: William Mallinson, Nikos Vakolidis and Vasso Kanellopoulou, and at the end open discussion.

Political Alternatives